Deel 1, zo voor deel 2 * hier *
Als je met een georganiseerde groepsreis naar het zuid-westen van Noorwegen gaat staat er geheid een boottocht op het Nærøyfjord op het programma.
Het Nærøyfjord is 20 km lang en zo'n 300 meter breed. Het is een zijtak van het Sognefjord en staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.
Een fjord is eigenlijk een inham met water in het land. Het staat in open verbinding met de zee. Kenmerkend in het westen van Noorwegen zijn de fjorden met steile wanden in de bergachtige kusten die uitgesleten zijn door gletsjerwerking. Meer naar het noorden zijn de fjorden wat minder spectaculair. Soms lijken het net meren. Het verschil is alleen weer die open verbinding met de zee.
We stappen op de boot in Gudvangen. Einddoel is Flåm.
![]() |
Boottocht door Naeroyfjord van Gudvangen naar Flam. |
Als we op de boot zijn, haasten we ons naar het bovendek. We zoeken een mooie plaats uit want het kon wel eens druk worden op de boot.
Het blijkt allemaal mee te vallen. Er zijn weinig passagiers; een handjevol Nederlanders en vijf handen vol Chinezen.
De Nederlanders tref je aan op het dek en de Chinezen gaan zodra ze aan boord zijn naar de bar om bier, chips, worstjes en pinda's te halen.
We laten ondertussen het plaatsje Gudvangen achter ons en varen het fjord in.
De lucht trekt dicht. Wat jammer.
En het begint ook nog eens te miezeren.
Toch ook maar even naar het benedendek om een kop koffie te halen. Het is tenslotte 10.30 uur in de ochtend. De Chinezen hebben ondertussen de hele biervoorraad opgekocht.
Het valt ondertussen op; de vele Chinezen die op vakantie in Noorwegen zijn. In ons hotel hebben we elke avond een andere groep Chinezen op bezoek. Ze zijn op doortocht naar de poolcirkel.
Met verbazing kijken we dan naar het gedrag van met name de oudere deelnemers.
De jongeren die we op deze boot tegenkomen zijn een stuk beschaafder.
Ondertussen is het weer opgeklaard. We begeven ons op het dek. Links en rechts nog steeds bergen.
Een bootje is een welkome afwisseling.
De Chinezen vermaken zich door elkaar op de foto te zetten. De Nederlanders vermaken zich daar weer mee.
Het fjord krijgt nu wat minder aandacht.
Er wordt e.e.a. omgeroepen over wat we allemaal zien. Maar om dat te horen moet je binnen gaan zitten en dan hopen dat daar iedereen z'n mond houdt.
Op het dek is het niet te verstaan. De motor maakt behoorlijk herrie.
Mocht ik hier ooit weerkomen dan graag of wandelend langs de oevers van het fjord of op een boot zonder motor en zonder gepraat van mensen. Want dan zié je niet alleen dit geweldige landschap maar dan hoor je het ook.
wordt vervolgd........